«Σνακ» άσκησης: Μια νέα στρατηγική για τη βελτίωση της καρδιομεταβολικής υγείας

Η εξακολούθηση των ανεπαρκών επιπέδων σωματικής δραστηριότητας και του καθιστικού τρόπου ζωής, που χαρακτηρίζουν τον γενικό πληθυσμό των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών, υπογραμμίζει την ανάγκη για εφαρμογή εφικτών στρατηγικών άσκησης που ταυτόχρονα βελτιώνουν την καρδιοαναπνευστική ικανότητα και μειώνουν τις επιπτώσεις της καθιστικής καθημερινότητας στην καρδιομεταβολική υγεία.

Πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα αναδεικνύουν ότι τα «σνακ» άσκησης – που εδώ ορίζονται ως μεμονωμένες περίοδοι σύντομης, έντονης άσκησης που εκτελούνται πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας – μπορεί να αποτελούν μια τέτοια στρατηγική.

Τα «σνακ» άσκησης που περιλαμβάνουν 15-30 δευτερόλεπτα έντονης άσκησης, όπως ποδηλασία ή ανέβασμα σκαλοπατιών, τρεις φορές ημερησίως είναι αποτελεσματικά για τη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και της σωματικής απόδοσης υποκινητικών ενηλίκων.  Αυτή η μορφή άσκησης ενδεχομένως να μπορεί, επίσης, να βελτιώσει  πτυχές της καρδιομεταβολικής υγείας σε άτομα με παχυσαρκία, ωστόσο η αποτελεσματικότητά της σε κλινικούς πληθυσμούς μένει να τεκμηριωθεί περαιτέρω, καθώς οι υπάρχουσες επιστημονικές έρευνες  έχουν συμπεριλάβει μικρό αριθμό συμμετεχόντων.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

«Σνακ» άσκησης: Μια νέα στρατηγική για τη βελτίωση της καρδιομεταβολικής υγείας (s)

Η εξακολούθηση των ανεπαρκών επιπέδων σωματικής δραστηριότητας και του καθιστικού τρόπου ζωής, που χαρακτηρίζουν τον γενικό πληθυσμό των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών, υπογραμμίζει την ανάγκη για εφαρμογή εφικτών στρατηγικών άσκησης που ταυτόχρονα βελτιώνουν την καρδιοαναπνευστική ικανότητα και μειώνουν τις επιπτώσεις της καθιστικής καθημερινότητας στην καρδιομεταβολική υγεία.

Πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα αναδεικνύουν ότι τα «σνακ» άσκησης – που εδώ ορίζονται ως μεμονωμένες περίοδοι σύντομης, έντονης άσκησης που εκτελούνται πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας – μπορεί να αποτελούν μια τέτοια στρατηγική.

Τα «σνακ» άσκησης που περιλαμβάνουν 15-30 δευτερόλεπτα έντονης άσκησης, όπως ποδηλασία ή ανέβασμα σκαλοπατιών, τρεις φορές ημερησίως είναι αποτελεσματικά για τη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και της σωματικής απόδοσης υποκινητικών ενηλίκων.  Αυτή η μορφή άσκησης ενδεχομένως να μπορεί, επίσης, να βελτιώσει  πτυχές της καρδιομεταβολικής υγείας σε άτομα με παχυσαρκία, ωστόσο η αποτελεσματικότητά της σε κλινικούς πληθυσμούς μένει να τεκμηριωθεί περαιτέρω, καθώς οι υπάρχουσες επιστημονικές έρευνες  έχουν συμπεριλάβει μικρό αριθμό συμμετεχόντων.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο:  Exercise_Snacks__A_Novel_Strategy_to_Improve.5

Επίδραση της άσκησης, του ύπνου και της έλλειψης ύπνου στη μνήμη

Συγκλίνουσες ενδείξεις υποδηλώνουν ότι η άσκηση θα μπορούσε να ενεργοποιήσει διαφορετικές οδούς που τροποποιούν τη δραστηριότητα των αργών κυμάτων κατά τη διάρκεια του ήρεμου ύπνου (non-rapid eye movement sleep), τα οποία έχουν συσχετιστεί με διαδικασίες παγίωσης της μνήμης. Πρόσφατες μελέτες σε ζώα παρέχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η χρόνια άσκηση επάγει θετικές αλλαγές στη νευροπλαστικότητα και προστατεύει διαφορετικούς τύπους μνήμης από τις επιπτώσεις μιας μεμονωμένης περιόδου αποστέρησης ύπνου, αλλά όχι από εκείνες ενός συνεχιζόμενου επί μακρόν περιορισμό του ύπνου. Ωστόσο, τα στοιχεία που υποστηρίζουν μια προστατευτική επίδραση της άσκησης έναντι των επιπτώσεων της έλλειψης ύπνου στη μνήμη του ανθρώπου είναι ακόμη διφορούμενα και, ως εκ τούτου, περισσότερες έρευνες απαιτούνται σε αυτή την κατεύθυνση.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

 

Επίδραση της άσκησης, του ύπνου και της έλλειψης ύπνου στη μνήμη (s)

Συγκλίνουσες ενδείξεις υποδηλώνουν ότι η άσκηση θα μπορούσε να ενεργοποιήσει διαφορετικές οδούς που τροποποιούν τη δραστηριότητα των αργών κυμάτων κατά τη διάρκεια του ήρεμου ύπνου (non-rapid eye movement sleep), τα οποία έχουν συσχετιστεί με διαδικασίες παγίωσης της μνήμης. Πρόσφατες μελέτες σε ζώα παρέχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η χρόνια άσκηση επάγει θετικές αλλαγές στη νευροπλαστικότητα και προστατεύει διαφορετικούς τύπους μνήμης από τις επιπτώσεις μιας μεμονωμένης περιόδου αποστέρησης ύπνου, αλλά όχι από εκείνες ενός συνεχιζόμενου επί μακρόν περιορισμό του ύπνου. Ωστόσο, τα στοιχεία που υποστηρίζουν μια προστατευτική επίδραση της άσκησης έναντι των επιπτώσεων της έλλειψης ύπνου στη μνήμη του ανθρώπου είναι ακόμη διφορούμενα και, ως εκ τούτου, περισσότερες έρευνες απαιτούνται σε αυτή την κατεύθυνση.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: Exercising_the_Sleepy_ing_Brain__Exercise,_Sleep,.6

Επικαιροποίηση οδηγιών για άσκηση και σωματική δραστηριότητα σε άτομα με διαβήτη τύπου 2

Σύμφωνα με την επικαιροποίηση των θέσεων του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθλητιατρικής (ACSM) του 2018, οι κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με τη σωματική άσκηση για τον κοινό πληθυσμό ισχύουν και για τα άτομα με διαβήτη τύπου 2, με ορισμένες εξαιρέσεις και τροποποιήσεις. Οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να ασκούνται τακτικά, να ενθαρρύνονται ώστε να περιορίζουν  τη διάρκεια της καθιστικής καθημερινότητάς τους και να διακόπτουν την παρατεταμένη αδράνεια με συχνά διαλείμματα σωματικής δραστηριότητας. Οποιεσδήποτε δραστηριότητές τους παρουσιάζουν οξείες και χρόνιες επιπλοκές στην υγεία τους, οι οποίες σχετίζονται με το διαβήτη τύπου 2, μπορεί να χρειάζονται τροποποιήσεις, ώστε να εξασφαλιστεί η ασφαλής και αποτελεσματική συμμετοχή αυτών των ατόμων στην άσκηση. Άλλα θέματα που εξετάζονται είναι ο χρονισμός της άσκησης για μεγιστοποίηση των επιδράσεών της στη μείωση της γλυκόζης, καθώς επίσης και τα εμπόδια και οι ανισότητες στην υιοθέτηση και διατήρηση της τακτικής σωματικής δραστηριότητας στους διαβητικούς.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Επικαιροποίηση οδηγιών για άσκηση και σωματική δραστηριότητα σε άτομα με διαβήτη τύπου 2 (s)

Σύμφωνα με την επικαιροποίηση των θέσεων του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθλητιατρικής (ACSM) του 2018, οι κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με τη σωματική άσκηση για τον κοινό πληθυσμό ισχύουν και για τα άτομα με διαβήτη τύπου 2, με ορισμένες εξαιρέσεις και τροποποιήσεις. Οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να ασκούνται τακτικά, να ενθαρρύνονται ώστε να περιορίζουν  τη διάρκεια της καθιστικής καθημερινότητάς τους και να διακόπτουν την παρατεταμένη αδράνεια με συχνά διαλείμματα σωματικής δραστηριότητας. Οποιεσδήποτε δραστηριότητές τους παρουσιάζουν οξείες και χρόνιες επιπλοκές στην υγεία τους, οι οποίες σχετίζονται με το διαβήτη τύπου 2, μπορεί να χρειάζονται τροποποιήσεις, ώστε να εξασφαλιστεί η ασφαλής και αποτελεσματική συμμετοχή αυτών των ατόμων στην άσκηση. Άλλα θέματα που εξετάζονται είναι ο χρονισμός της άσκησης για μεγιστοποίηση των επιδράσεών της στη μείωση της γλυκόζης, καθώς επίσης και τα εμπόδια και οι ανισότητες στην υιοθέτηση και διατήρηση της τακτικής σωματικής δραστηριότητας στους διαβητικούς.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο:  Exercise_Physical_Activity_in_Individuals_with.18

Επίδραση της οξείας σωματικής και νοητικής δραστηριότητας στην αποκατάσταση της διάσεισης

Πρόσφατη έρευνα εξέτασε το ρόλο της σωματικής και νοητικής δραστηριότητας στην αποκατάσταση της διάσεισης σε 78 αθλητές, με μέση ηλικία τα 19,6 έτη, της Εθνικής Αθλητικής Ένωσης Κολλεγίων των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίοι είχαν διαγνωστεί με διάσειση σχετιζόμενη με τον αθλητισμό. Η μελέτη ανέδειξε ότι η σωματική δραστηριότητα χαμηλής έως μέτριας έντασης αμέσως μετά τη διάσειση (εντός των πρώτων 48 ωρών) συνδέεται με μείωση του χρόνου που απαιτείται για την εξάλειψη των συμπτωμάτων και την επιστροφή στην ενεργό αθλητική συμμετοχή, σε αντιδιαστολή με τα χαμηλότερα ή υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας. Αντίθετα, η οξεία νοητική δραστηριότητα δεν συνδέθηκε με ενδείξεις αποκατάστασης της διάσεισης. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν τον ευεργετικό ρόλο της σωματικής δραστηριότητας μετά από διάσειση.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Επίδραση της οξείας σωματικής και νοητικής δραστηριότητας στην αποκατάσταση της διάσεισης (s)

Πρόσφατη έρευνα εξέτασε το ρόλο της σωματικής και νοητικής δραστηριότητας στην αποκατάσταση της διάσεισης σε 78 αθλητές, με μέση ηλικία τα 19,6 έτη, της Εθνικής Αθλητικής Ένωσης Κολλεγίων των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίοι είχαν διαγνωστεί με διάσειση σχετιζόμενη με τον αθλητισμό. Η μελέτη ανέδειξε ότι η σωματική δραστηριότητα χαμηλής έως μέτριας έντασης αμέσως μετά τη διάσειση (εντός των πρώτων 48 ωρών) συνδέεται με μείωση του χρόνου που απαιτείται για την εξάλειψη των συμπτωμάτων και την επιστροφή στην ενεργό αθλητική συμμετοχή, σε αντιδιαστολή με τα χαμηλότερα ή υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας. Αντίθετα, η οξεία νοητική δραστηριότητα δεν συνδέθηκε με ενδείξεις αποκατάστασης της διάσεισης. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν τον ευεργετικό ρόλο της σωματικής δραστηριότητας μετά από διάσειση.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο:  Acute_Physical_and_Mental_Activity_Influence_on.12

Η επίδραση της άσκησης στην άλιπη σωματική μάζα σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού

Η μείωση της άλιπης σωματικής μάζας αποτελεί συχνό σύμβαμα κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού και σχετίζεται με αυξημένη τοξικότητα λόγω της θεραπευτικής αγωγής, επιτάχυνση της εξέλιξης του όγκου και μειωμένη επιβίωση.

Δεδομένα από 17 μελέτες που αφορούσαν 1.743 γυναίκες επιβιώσασες από καρκίνο του μαστού ανέδειξαν ότι η συστηματική άσκηση έχει ευεργετική επίδραση στην άλιπη σωματική μάζα σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού, τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά τη θεραπεία της νόσου, σε σύγκριση με τις ασθενείς που ελάμβαναν τη συνήθη ιατρική περίθαλψη. Δεδομένης της φυσιολογικής και λειτουργικής σημασίας της άλιπης μάζας  για τις γυναίκες με καρκίνο του μαστού, οι ογκολόγοι θα πρέπει να ενθαρρύνουν τις ασθενείς τους να ασκούνται τακτικά, με ιδιαίτερη έμφαση στην άσκηση με αντιστάσεις.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο:  The_Effect_of_Exercise_Training_on_Lean_Body_Mass.3

A Pragmatic Application of the RE-AIM Framework for Evaluating the Implementation of Physical Activity as a Standard of Care in Health Systems

Introduction
Exercise is Medicine (EIM) is an initiative that seeks to integrate physical activity assessment, prescription, and patient referral as a standard in patient care. Methods to assess this integration have lagged behind its implementation.
Purpose and Objectives
The purpose of this work is to provide a pragmatic framework to guide health care systems in assessing the implementation and impact of EIM.
Evaluation Methods
A working group of experts from health care, public health, and implementation science convened to develop an evaluation model based on the RE-AIM (Reach, Effectiveness, Adoption, Implementation, and Maintenance) framework. The working group aimed to provide pragmatic guidance on operationalizing EIM across the different RE-AIM dimensions based on data typically available in health care settings.
Results
The Reach of EIM can be determined by the number and proportion of patients that were screened for physical inactivity, received brief counseling and/or a physical activity prescription, and were referred to physical activity resources. Effectiveness can be assessed through self-reported changes in physical activity, cardiometabolic biometric factors, incidence/burden of chronic disease, as well as health care utilization and costs. Adoption includes assessing the number and representativeness of health care settings that adopt any component of EIM, and Implementation involves assessing the extent to which health care teams implement EIM in their clinic. Finally, Maintenance involves assessing the long-term effectiveness (patient level) and sustained implementation (clinic
level) of EIM in a given health care setting.
Implications for Public Health
The availability of a standardized, pragmatic, evaluation framework is critical in determining the impact of implementing EIM as a standard of care across health care systems.

Evaluating the Implementation of Physical Activity as a Standard of Care in Health Systems