Την Κυριακή, 5 Ιουνίου 2022, πραγματοποιήθηκε από τον Δήμο Ωρωπού Αττικής σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο “Exercise is Medicine-Greece” και το Εργαστήριο Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, και με την υποστήριξη της ΜΚΟ «Γιατροί του Κόσμου”,  η περιπατητική δράση: «Η άσκηση είναι φάρμακο και στον σακχαρώδη διαβήτη».

Κατά τη διάρκεια της διαδραστικής αυτής εκδήλωσης όπου μπορούσαν να συμμετέχουν άτομα από όλες τις ηλικίες, μετρήθηκαν οι τιμές σακχάρου αίματος πριν και μετά την άσκηση. Επιλέχθηκε μια σχετικά εύκολη διαδρομή κατά μήκος της παραλίας Ωρωπού με σκοπό να συμμετέχουν και οι άνθρωποι τρίτης ηλικίας. Εξηγήθηκε η σημασία της άσκησης στην πρόληψη και ο ρόλος της άσκησης και της διατροφής για τη σωστή ρύθμιση του μεταβολισμού και του σακχάρου αίματος. Με βάση τις μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν πριν και μετά από την 30λεπτη βάδιση, αναδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι τα επίπεδα του σακχάρου του αίματος μειώνονται ευεργετικά με την άσκηση, γιατί η άσκηση λειτουργεί ως φάρμακο!

 

Διαβάστε τη δημοσίευση της δράσης στην τοπική εφημερίδα   ΕΔΩ

Μετα-ανάλυση 19 μελετών σε νεαρούς ενήλικες αθλητές, 521 με ιστορικό εγκεφαλικής διάσεισης (κατά μέσο όρο 2.40 ± 0.99 περιστατικά διάσεισης)  και 1.184 αθλητές ως ομάδα ελέγχου, έδειξε ότι οι αθλητές με ιστορικό διάσεισης, τουλάχιστον 3 μήνες μετά το τελευταίο περιστατικό τους παρουσίασαν χαμηλότερες γνωστικές επιδόσεις σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, όσον αφορά τη δημιουργία/έλεγχο στρατηγικής, τη λεκτική μετατόπιση συνόλων, τη διαχείριση παρεμβολών σε τυποποιημένες κλινικές δοκιμασίες, την αναστολή απόκρισης  και τη μνήμη μελλοντικής εργασίας. Τα συγκεκριμένα ευρήματα μπορούν να χρησιμεύσουν ως προκαταρκτική κατευθυντήρια γραμμή σε κλινικούς γιατρούς για τη γνωστική αξιολόγηση αθλητών με ιστορικό διάσεισης και να παρέχουν πληροφορίες για τη δημιουργία μελλοντικών κατευθυντήριων οδηγιών σχετικά με τα συνήθη χαρακτηριστικά των διασείσεων που σχετίζονται με τον αθλητισμό.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Επιστημονική μελέτη συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης που πραγματοποιήθηκε από μέλη του Εθνικού Κέντρου «Exercise is Medicine-Greece» ανέδειξε ότι τα υγιή άτομα που επιδίδονταν συστηματικά σε αερόβια άσκηση παρουσίασαν, ως απόκριση στον εμβολιασμό τους, αυξημένα αντισώματα έναντι της γρίπης σε σύγκριση με εκείνα τα άτομα που δεν ασκούνταν. Αυτή η ευεργετική επίδραση της χρόνιας άσκησης συσχετίστηκε θετικά με το ανδρικό φύλο και την αύξηση της ηλικίας.

Συγκεκριμένα, τα υψηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας αύξησαν τα αντισώματα σε υγιή άτομα ως απόκριση στον εμβολιασμό τους κατά της γρίπης και η επίδραση αυτή εμφανίστηκε τουλάχιστον 4 εβδομάδες μετά από το χρόνο του εμβολιασμού. Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα αυτά θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή λόγω της χαμηλής ποιότητας των αναφερομένων στοιχείων στις αντίστοιχες μελέτες. Η οξεία άσκηση (δηλ. μία μεμονωμένη συνεδρία) δεν είχε κάποια επίδραση στα επίπεδα των αντισωμάτων, ως απόκριση στον εμβολιασμό κατά της γρίπης.

Τα στοιχεία σχετικά με τις επιδράσεις της άσκησης/σωματικής δραστηριότητας στα επίπεδα των παραγόμενων αντισωμάτων ως απόκριση σε άλλα εμβόλια πέραν της γρίπης είναι πολύ περιορισμένα και, ως εκ τούτου, ακόμη δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

– Η παρατεταμένη καθιστή θέση κατά τη διάρκεια της ημέρας παρεμποδίζει μια συνεδρία άσκησης που θα ακολουθήσει να προκαλέσει τη φυσιολογική μεταγευματική αύξηση της οξείδωσης των λιπών και τη μείωση της συγκέντρωσης των τριγλυκεριδίων στο πλάσμα (δηλ. επιφέρει “αντίσταση στην άσκηση”).

– Η αντίσταση στην άσκηση μπορεί να προληφθεί με καθημερινή βάδιση 8.500 βημάτων, ή διακόπτοντας την 8ωρη καθιστή θέση με αρκετά ποδηλατικά σπριντ υψηλής ισχύος διάρκειας 4 δευτερολέπτων ανά μια ώρα.

–  Ένα ιστορικό πραγματοποίησης μικρού αριθμού βημάτων ημερησίως, κατά τη διάρκεια ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος αερόβιας άσκησης, μειώνει σημαντικά ορισμένες κλασικές μεταβολικές προσαρμογές της άσκησης, υποδηλώνοντας ότι η αντίσταση στην άσκηση έχει προεκτάσεις και πέρα από τον μεταβολισμό των λιπών.

– Έχει διατυπωθεί η  υπόθεση ότι υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ του ιστορικού σωματικής δραστηριότητας (π.χ. βήματα ανά ημέρα) και των ασκησιογενών ερεθισμάτων στη ρύθμιση ορισμένων οξέων και χρόνιων προσαρμογών που προκαλεί η άσκηση.

– Επομένως, εάν ο στόχος είναι να διατηρηθεί ένας υψηλός ρυθμός οξείδωσης των λιπών, ακόμη και σε άτομα που πληρούν τις συνιστώμενες κατευθυντήριες οδηγίες  άσκησης, είναι απαραίτητο τα άτομα αυτά, όταν δεν ασκούνται, να είναι σωματικά  δραστήρια καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Το ιστορικό σωματικής δραστηριότητας φαίνεται να είναι σημαντικό για την ανάπτυξη κατευθυντήριων οδηγιών άσκησης και σωματικής δραστηριότητας.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Πρόσφατη επιστημονική μελέτη σε 87 υγιείς φοιτητές ηλικίας 18-24 ετών ανέδειξε ότι το 46% αυτών συγκαταλέχθηκε στους έχοντες αυξημένη αρτηριακή πίεση, ή πάσχοντες από υπέρταση , με βάση τις κατευθυντήριες οδηγίες (2017) του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας και της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας. Το γεγονός αυτό αποκαλύπτει έναν πολύ υψηλότερο από τον αναμενόμενο επιπολασμό της υπέρτασης σε αυτόν τον φαινομενικά υγιή και σωματικά δραστήριο πληθυσμό. Τα συγκεκριμένα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι φοιτητές θα πρέπει να αποτελέσουν στόχο εκπαιδευτικών εκστρατειών και παρεμβάσεων με σκοπό  τη μείωση της υπέρτασης και του κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου, προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος να εμφανίσουν αυτές τις νόσους με την πάροδο των ετών.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

– Η οστεοπόρωση είναι ένα συνεχώς διογκούμενο και δαπανηρό πρόβλημα δημόσιας υγείας της σύγχρονης εποχής, που συνδέεται με τη σωματική αδράνεια και μπορεί να προκαλέσει επώδυνα συμπτώματα και αναπηρία.

– Η φαρμακευτική θεραπεία της οστεοπόρωσης δεν είναι δημοφιλής λόγω των παρενεργειών της  και της έλλειψης καθολικής αποτελεσματικότητας.

– Πρόσφατα αναγνωρίστηκε ως αποτελεσματική θεραπεία για την οστεοπόρωση η τακτική ομαδική άσκηση, η οποία όμως απαιτεί επίβλεψη από εξειδικευμένους επαγγελματίες.

– Η χρηματική αποζημίωση της επιστημονικά τεκμηριωμένης θεραπευτικής άσκησης για χρόνιες παθήσεις είναι από οικονομική άποψη ορθή και μεγιστοποιεί την πρόσβαση σε αυτή όσων την έχουν ανάγκη.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ