Author: connected

Δεδομένα πρόσφατης επιστημονικής μελέτης καταδεικνύουν ότι η οξεία, υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση ποδηλάτησης τροποποιεί τη φλοιονωτιαία διεγερσιμότητα του μη ασκούμενου άνω άκρου σε υγιή ηλικιωμένα άτομα. Τα αποτελέσματα της μελέτης ανέδειξαν ότι μία μόνο συνεδρία ποδηλάτησης μεταβάλλει τη φλοιονωτιαία (πυραμιδική) διεγερσιμότητα, χωρίς να μεταβάλλει τα ενδοφλοιώδη ή διαημισφαιρικά νευρικά κυκλώματα, σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες σε άτομα νεαρής ηλικίας. Αυτές οι νευροφυσιολογικές επιδράσεις υποδηλώνουν ότι μια μεμονωμένη συνεδρία διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης μπορεί να επάγει τη νευροπλαστικότητα μέσω της αυξημένης εγκεφαλικής διεγερσιμότητας στον γηρασμένο πληθυσμό. Τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για τη συνταγογράφηση μεμονωμένων συνεδριών άσκησης σε περιβάλλοντα

Στοιχεία από έρευνες που διεξήχθησαν σε οκτώ ανεπτυγμένες χώρες έδειξαν ότι τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας μετρούμενα με φορητές συσκευές κατά το διάστημα 1995 – 2017, έχουν μειωθεί συνολικά, ιδίως στους εφήβους. Η μείωση αυτή ήταν παρόμοια, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, ενώ τα παιδιά ηλικίας κάτω των 11 ετών παρουσίασαν λιγότερες ενδείξεις μεταβολής της σωματικής δραστηριότητας σε σύγκριση με τους εφήβους και τους ενήλικες. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια των 22 ετών της μελέτης παρατηρήθηκε μείωση του αριθμού των ημερησίων βημάτων στους ενήλικες κατά  1.118 βήματα, ενώ οι έφηβοι εμφάνισαν τη μεγαλύτερη μείωση, ανερχόμενη σε 2.278 βήματα ανά ημέρα.

Πρόσφατη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση των σχετικών μελετών έδειξε ότι ο αθλητισμός μπορεί να επηρεάσει θετικά τη σχολική επίδοση παιδιών και εφήβων. Η συμμετοχή σε αθλήματα εντός του σχολικού περιβάλλοντος και σε μέτριο βαθμό θα μπορούσε να βελτιώσει τις επιδόσεις των μαθητών, ιδίως στα μαθηματικά και τις θετικές επιστήμες. Ωστόσο, προκειμένου να υποβληθούν συγκεκριμένες προτάσεις για την ανάπτυξη αντίστοιχων στρατηγικών, χρειάζεται να εκπονηθούν μελέτες υψηλής ποιότητας που να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την επίδραση της δοσολογίας και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των αθλημάτων στη σχολική επίδοση.   Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Πρόσφατη μελέτη ανέδειξε ότι τα γενετικώς (προσδιοριζόμενα ως) λιγότερο δραστήρια άτομα διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιομεταβολικών νοσημάτων, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει εν μέρει τις συσχετίσεις που έχουν παρατηρηθεί μεταξύ χαμηλής σωματικής δραστηριότητας και υψηλότερου κινδύνου εμφάνισης ασθενειών και θνησιμότητας. Οι ίδιοι κληρονομικοί μηχανισμοί που σχετίζονται με τη φυσική κατάσταση και το μεταβολισμό μπορεί να συνδέονται τόσο με τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας όσο και με τον κίνδυνο καρδιομεταβολικών παθήσεων. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν το γεγονός ότι οι ίδιοι γενετικοί παράγοντες μπορούν να τροποποιήσουν τόσο τη συμπεριφορά που σχετίζεται με την υγεία, όπως τη σωματική δραστηριότητα, όσο και τον κίνδυνο εμφάνισης